ಗುರಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಸರಿಯಾದ ಗುರಿ ಕಾಣದಿರುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಮನ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಗ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ: “ನನ್ನ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವೇನು? ನನಗೆ ಗಮನವಿಲ್ಲವೇ? ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಗುರಿಯೇ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೇ?” ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಒಂದೇ ಉತ್ತರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬಹಳ ಬಾರಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಪ್ರಯತ್ನದ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ; ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಕೊರತೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

ಹಲವು ಆಸೆಗಳು, ಆದರೆ ಒಂದೇ ಜೀವನ, ಇಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅವಕಾಶಗಳ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ಯೋಗ ಬೇಕು. ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಣ ಉಳಿಸಬೇಕು. ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಕೊಡಬೇಕು. ಹೊಸ ವಿಷಯ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಸೆಗಳೇ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಮಯ ಸೀಮಿತ. ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಸೀಮಿತ. ನಮ್ಮ ಗಮನವೂ ಸೀಮಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಲು ಹೊರಟರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಹಲವು ಕಡೆ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಬಾಣ ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿದರೂ, ಅದು ಗುರಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಗುರಿ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ದಿಕ್ಕು ಬೇಕು. ಯಶಸ್ವಿಯಾದವರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಅವಕಾಶಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಅನೇಕ ಯಶಸ್ವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಣವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲರು: “ಈಗ ನನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿ ಇದು.” ಈ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.

ಸೋಲಿಗೆ ಗಮನದ ಕೊರತೆಯೇ ಕಾರಣವೇ?

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೌದು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅದು ಗಮನ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನ ಕೊರತೆಯಾಗಿರಬಹುದು.

ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೋಲಿಗೂ ಇದೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ದಿನವಿಡೀ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸಮಯವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಗ ನಾವು ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬೇಕು: “ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ “ನಾನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?” ಎಂಬುದು ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವುದೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಹುದು

ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗುರಿ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆದರೂ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಬಹುದು.

ಅದೇ ರೀತಿ, ತಪ್ಪು ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೆ ದಣಿವು ಬರುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಗತಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ದುಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು. ಗುರಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಬೇಕು. ನಾವು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗುರಿಯೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯದ್ದಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಗುರಿಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಗುರಿಗಳು ಕ್ಷಣಿಕ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, “ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕು” ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಆಸೆ. ಆದರೆ, “ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು” ಎನ್ನುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಗುರಿ. ಅದೇ ರೀತಿ, “ನಾನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು” ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಬಯಕೆ. “ಪ್ರತಿದಿನ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಡೆಯಬೇಕು, ಸರಿಯಾದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕು” ಎನ್ನುವುದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಬಹುದಾದ ಗುರಿ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಗುರಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು. “ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಗುರಿಯೇ?” ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಹೊಂದಿರುವ ಗುರಿಗಳು ನಮ್ಮದೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಸ್ನೇಹಿತರು ಏನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ? ಸಮಾಜ ನಮ್ಮಿಂದ ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ?

ಕುಟುಂಬದ ಆಸೆ ಏನು?

ಇತರರ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಗೂ ಅದೇ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಗುರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಇತರರನ್ನು ನೋಡಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆಸೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆ:

“ನಾನು ಇದನ್ನು ಏಕೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು?”

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಗುರಿಗಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ. ಇತರರ ಜೀವನದ ಜೊತೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹೋಲಿಸಬೇಡಿ, ಯಾರೋ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರೋ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರೋ ತುಂಬಾ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರೋ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಗೂ ಅದೇ ಜೀವನ ಬೇಕೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವು ಅವರ ಜೀವನದ ಹೊರಗೆ ಕಾಣುವ ಫಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಅವರು ಕಳೆದ ವರ್ಷಗಳು, ಮಾಡಿದ ಕಷ್ಟ, ಎದುರಿಸಿದ ಸೋಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಗಗಳು ನಮಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿ ಇತರರನ್ನು ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ದಾರಿ ಎಂದಿಗೂ ಸ್ಥಿರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಗುರಿಯನ್ನು ಆರಿಸುವುದೂ ಒಂದು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಬಹಳ ಜನರು, “ನನಗೆ ಒಂದು ಗುರಿ ಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ, “ನನಗೆ ಯಾವ ಗುರಿ ಬೇಕು?” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಸರಿಯಾದ ಗುರಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು:

ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ಬೇಕು?, ನಾನು ಇದನ್ನು ಏಕೆ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ?, ಈ ಗುರಿ ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ?, ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಯಾವ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ?, ಈ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ?, ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಈ ಗುರಿ ನನಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೇ?, ಒಂದೇ ಒಂದು ಗುರಿಯನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಈಗ ನಾನು ಯಾವುದನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ?

ಕೊನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. “ಈಗ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕಾದರೆ, ನಾನು ಯಾವುದನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ?” ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗತೊಡಗಿದಾಗ ಗೊಂದಲ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದೇ ಗುರಿ ಎಂದರೆ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದಲ್ಲ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ, ಆರೋಗ್ಯ, ಹಣ, ಕೆಲಸ, ಸಂಬAಧಗಳು-ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮುಖ್ಯ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಕೊಡಬಹುದು. ಉಳಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದೆ, ಅವುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇದೇ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡುವುದು. ಎಲ್ಲವೂ ಮುಖ್ಯವಾದರೆ, ಯಾವುದೂ ನಿಜವಾಗಿ ಮೊದಲನೆಯದಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸೋತಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ವೈಫಲ್ಯ ಬಂದಾಗ ತಕ್ಷಣ, “ನಾನು ಸೋತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಬದಲು ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಮೊದಲನೆಯದು: ನನ್ನ ಗುರಿ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತೇ?, ಎರಡನೆಯದು: ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಗುರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನದೇ ಆಗಿತ್ತೇ?, ಮೂರನೆಯದು: ನಾನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆಯೇ? ನಾಲ್ಕನೆಯದು: ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ ನೀಡಿದ್ದೇನೆಯೇ? ಈ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸೋಲಿನ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗಬಹುದು.

ಆಗ ಸೋಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮಗೆ ಒಂದು ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಗುರಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದೂ ಸೋಲಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಒಂದು ಗುರಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಂತರ ಅನುಭವದಿಂದ, “ಇದು ನನಗೆ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲ” ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದು ಸೋಲಲ್ಲ. ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ದೂರ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸುವುದು ಜಾಣತನ. ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ಅಡಚಣೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಗುರಿ ಬದಲಾಯಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು: “ನನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅಡಚಣೆ ಬಂದಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ದಾರಿಯೇ ತಪ್ಪಾಗಿದೆಯೇ?”

ಈ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಕೊನೆಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳು ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಹಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎನ್ನಬಹುದು.

ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಒಂದೇ. ನಮ್ಮ ಸಮಯವೂ ಒಂದೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಕೇಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ, “ನಾನು ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಬಹುದು?” ಎಂಬುದಲ್ಲ. “ನಾನು ಈಗ ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?” ಎಂಬುದು. ಗಮನದ ಕೊರತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಶಿಸ್ತಿನ ಕೊರತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಕೊರತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತಪ್ಪು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದೂರ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೋಲು ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ದೂಷಿಸುವ ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಲ್ಲೋಣ.

ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಣ: “ನನ್ನ ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತೇ?” “ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಗುರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನದೇ ಆಗಿತ್ತೇ?” “ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೇ?” ಬಹುಶಃ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವುದಲ್ಲ. ಯಾವ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಗುರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದಾಗ ಗಮನಕ್ಕೆ ದಿಕ್ಕು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ದಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ. ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ ಸೇರಿದಾಗ ಪ್ರಗತಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯತ್ನವಲ್ಲ; ಸರಿಯಾದ ಗುರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ. ಗುರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಿ. ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಿ. ಆ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸಿ. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಬದಲಾವಣೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

- ಅಶೋಕ್ ಬಾನಂಡ, ಅಧ್ಯಕ್ಷರು

ಕುತ್ತುನಾಡು ಕೃಷಿ ಪತ್ತಿನ ಸಹಕಾರ ಸಂಘ